Paweł

Wędkuję od kołyski. Swoje pierwsze krótkie, nocne zasiadki zaliczyłem już jako 10-latek. Pierwsze wędki dostałem od sąsiada – starszego wędkarza z ogromnym doświadczeniem. To on zaszczepił we mnie szacunek do wody, ryb i ciszy nad brzegiem.

W wieku 12–13 lat zacząłem na poważnie jeździć rowerem na dzikie i hodowlane stawy w poszukiwaniu karpi. Wtedy zaczęła się prawdziwa zajawka. Jednak moja świadoma, dojrzała przygoda z karpiarstwem rozpoczęła się około 20 roku życia. Od tamtej pory to już nie hobby – to styl życia.

Najbliższe są mi wody zaporowe, dzikie akweny i przede wszystkim wody PZW. Komercja nigdy mnie nie kręciła. Szukam ciszy, przestrzeni i natury, która otacza mnie podczas zasiadek. Nie interesują mnie zawody, presja i tłumy nad wodą. Najlepiej czuję się sam – tylko ja, wędki i dzika przyroda.